کد مطلب: 6085
تاریخ درج مطلب: شنبه ۳ آذر ۱۳۹۷
آيت الله روحاني، نياز امروز و فرداي حوزه هـا | رضا مختاري
سالگشت ارتحال آیت الله روحانی

السلام علي الإمام المهدي الذي يملأ الأرض قسطاً وعدلاًقِفْ بالطُلولِ و سَلْها أينَ سَلماها

بسيار با صفا بود و صميمي. در هرمرتبه اي از علم و آگاهي كه بودي به راحتي مي توانستي مشكلت را با او در ميان بگذاري، پاسخ بشنوي و چاره كار بيابي. بي آلايشي، فروتني، صدق و صفا و صراحت، پارسايي، دلسوزي و غمخواري مردم، از سيماي او مي باريد. از عوامِ بحتِ بسيط گرفته، تا فاضلانِ كار كشته، از زلال علم و معرفت او سيراب مي شدند، به مصداق «المؤمن يألِفُ و يُؤلف» با همه متديّنان الفت مي گرفت. كهف الأرامل و الأيتام بود و هر گاه چيزي نداشت كه به مساكين و در ماندگان بدهد و غم جانكاهشان را تسكين بخشد، زندگي سـاده و بي آلايش او، خود تسكيـن دهنـده فقيران بود. پس از انقلاب، كه دنيا به برخي روحانيـان رو آورد در زندگي خود هيچ تغييري نداد و همچنان در محله اي فقيرنشين و در منزلي قديمي و كهنه - كه هر چند بي رونق بود اما خيلي صفا داشت[1] - به زندگي ادامه داد. نوع برخورد و زندگي او آدمي را به ياد ائمه عليهم السّلام مي انداخت. طالب نام و نان نبود، با آن علم سرشار و تخصصّ و تتّبع بسيار، هاي و هو و ادّعايي نداشت، با اين كه مسلّماً از بسياري از صاحبان رساله در عصر ما اعلم بود به نشر رساله دست نيازيد. در اخذ و پرداخت وجوه، در دام حِيَل شرعي نمي افتاد. با اين كه در قبال اخذ وجوه شرعي، رسيد نمي داد؛ ولي بسياري از متدينان ترجيح مي دادند وجوه خود را به او بپردازند و معتقد بودند بهتر به مصرفِ واقعي مي رسد.تقيّد به مستحبّات و نوافل داشت. مسجد بي پيرايه اش داراي معنويّت خاصّي بود و آدمي را به حال و هواي قرون اوليه اسلام مي برد. عشق به ائمه عليهم السّلام او را واداشت تا در ايام سوگواري، مجلس عزا بر پا كند و علاوه بر شب هاي پنج شنبه، كه در منزلش در طول سال روضه داشت ؛ به خصوص در دهه محرم، در مسجدش مجلس عزاداري بر پا بود ؛ و چون از شوائب اخلاص سوز و دين بر باد دهْ بري بود، مجلس روضه اش به خصوص در روز عاشورا بسيار با حال و سوز و گداز بود. بر اثر كثرت انس با احاديث عترت طاهره، نمونه اي بود مجسّم و عملي از بسياري از احاديث، و مقيد به عمل به آنها بود. از درس و تأليف و تحقيق، بت نساخته بود؛ آنچه برايش مهم بود گزاردن وظيفه بود و بس ؛ از بيت المال براي اغراض شخصي استفاده نمي كرد، و بلكه نهايت دقت را در مصرف آن اعمال مي كرد. در عين حال كه باهوش و زيرك بود، پيچيده و حقّه باز و دو رو نبود، ظاهر و باطنش يكيبود، بر خلاف كساني كه تظاهر به صدق و صفا مي كنند ولي باطنشان كوه آتشفشان كبر و كينه است! داراي اعتدال و عقل سليم و سليقه مستقيم بود. از نظام اسلامي ايران حمايت مي كرد. هم انتقاد مي كرد هم دفاع. ولي هرگز به بهانه انتقاد و نهي از منكر و احساس تكليف و مانند آن، بهانه به دست اسرائيل و امريكا نمي داد. در ديدارهاي جامعه مدرسين يا خبرگان با مقام معظم رهبري (دامت بركاته الوافرة) حضور داشت، و چون اين حضور را حمايت از رهبري و نظام مي دانست در آن پيشگام بود. دام هايي از قبيل أسنّ بودن و... مانع نمي شد كه خدمت مقام معظم رهبري مشرف شود و از نظام و ايشان حمايت كند. بالا رفتن سنّ خود را - برخلاف برخي - مانع از كانديدا شدن براي مجلس خبرگان نمي دانست و آن را «دون شأن» خود نمي پنـداشت. آشيانه عنقاي او بلندتر از اين بود كه در دام اين اوهام گرفتار آيد. مقيّد به حضور در نماز جمعه بود و عقيده داشت نمي توان اين همه روايت در فضيلت نماز جمعه را ـ به بهانه عيني نبودن وجوب جمعه ـ و كار و درس و بحث داشتن به يك سو نهاد و از آنها چشم پوشيد و مدّعي پيروي از عترت طاهره بود! در حضور نماز جمعه، تأييد دين و حمايت از آيين را مي ديد و آن را وظيفه خود مي دانست. فرزند روحاني و جوان خود را تقديم انقلاب كرد و در دفاع مقدس، در عمليات خيبر او را به قربانگاه عشق فرستاد. مادّيات و ما يتعلّق بها بشتّي أنواعها، دامن او را نيالود و او شكار اين دام ها نشد .سوزِ دين داشت و دردِ خدمت به خلق. وقت و بي وقت اگر مزاحمش مي شدي ناراحت نمي شد. اگر نيمه شب كسي با او كاري داشت خود به پشت در مي آمد و مزاحم استراحتِ محافظان نمي شد. در استفاده از بيت المال و اموال عمومي به حد ضرورت اكتفا مي كرد. آن قدر متواضع و خودماني بود كه اين ناچيز حدود پانزده سال پيش كه طلبه اي بودم كوچك تر از امروز، [2] هنگامي كه مقاله «حديث مجدّد» را مي نوشتم، به خود اجازه دادم عبارتي از سنن ابي داود را از او بپرسم، و در طول اين سال ها دو يا سه مرتبه، حمد و سوره ام را نزد وي تصحيح كردم. تابستانِ سال گذشته كه مي خواستم به عمره مشرف شوم خدمت ايشان شرفياب شدم و راهنمايي خواستم، در پاسخ فرمودند: «كنار باب كعبه دعا مستجاب است، آن جا براي عاقبت به خيري و مغفرت، دعا كنيد. و براي آمرزش من نيز، در آن جا دعا كنيد». و بنده بحمدالله به توصيه و خواسته ايشان عملكردم. و در آن جا به يادشان بودم. مشوّق طلاب جوان بود و راهنماي آنان. شخصاً از ميهمانان پذيرايي مي كرد و آن را دون شأن خود نمي دانست. او و دوست و همراهِ دنيا و آخرتش، مرحوم آيت الله احمدي ميانجي، به يكديگر شباهت هاي زيادي داشتند و علاقه زيادتري. درمجموع، مشي اخلاقي و اجتماعي اين دو بزرگوار، اقربِ مَمْشي ها به مشي ائمه عليهم السّلام بود، و اين امر تا حد زيادي معلول انس زياد با احاديث و سيره عترت طاهره بود.

حدود دو هفته قبل از وفات جان گدازش شب پنج شنبه به منظور ديدار و شركت در روضه، به منزلش شرفياب بودم. بر اثر كسالت نتوانست در روضه شركت كند و بنده هم روا نديدم در اندروني مزاحمش شوم و هرگز نمي پنداشتم كه به اين زودي از اين ملجأ و مأوا و راهنما محروم مي شوم!

باري، اين چند سطر را با عجله به مصداق «ألقِ دَلْوَكَ في الدِلاء» براي درج در يادنامه ايشان كه قرار است به مناسبت اربعين ايشان منتشر شود، قلمي كردم. و اينك سخن را با ابياتي چند از قصيده جانسوز شيخ بهايي در رثاي پدر بزگوارش (أفاض الله سبحانه علينا من بركاتهما) به پايان مي برم و حشر با صاحب شريعت را براي ايشان، از درگاه خداوند تعالي، مسألت مي كنم.

قِفْ بالطُلول و سَلْها أينَ سلماها؟

ورَوِّ مِنْ جُرعِ الأجفانِ جَرْعاها

وَرَدِّدِ الطَرْفَ في أطراف ساحتها

و أرِّج الوصلَ مِنْ أرواح أرجاها

فإنْ يَفُتْك مِن الأطلالِ مُخْبرها

فلا يفوتُك مَرآها و رَيّاها

رُبوعُ فضلٍ تُباهي التِبْرَ تُرْبَتُها

ودارُ أُنسٍ تُحاكي الدُرَّ حَصباها

بُدورُ تَمٍّ غَمام الموتِ جَلَّلَها

شموسُ فضلٍ سحابُ التُرْب غشّاها

فالمجدُ يبكي عليها جازِعاً أسَفاً

والدينُ يَنْدُبُها والفضل ينعاها

يا حبّذا أزمنٌ في ظِلّهم سَلَفَتْ

ما كان أخصرها عمراً و أحلاها!

رَعْياً لِلَيْلاتِ وصلٍ بالحِمي سَلَفتْ

سَقْياً لأيّامنا بالخَيْف سُقْياها

لفقدكم شُقَّ جَيبُ المجدِ وانْصَدَعَتْ

أركانُه و بكم ما كان أقواها

و خَرَّ من شامخاتِ العلم أرفُعها

و انهدَّ مِن بازخات الحلم أرساها

1. در محفل ما رونق اگر نيست صفا هست هر جا كه صفا هست در آن نور خدا هست

2. شايد هم به عكس! و شايد فرقي نكرده باشم؛ زيرا كه فرموده اند: «الفقر والغناء بعد العرض علي الله» ساير امور هم مانند فقر و غناست. تنها چيزي كه مسلّم است اين كه به اندازه امروز عمر را تباه نكرده بودم!

قم، پگاه پنجشنبه 17 ماه رمضان 1421

برابر با 24 / 9 / 1379


منبع: جمع پریشان


...
ارسال نظر
نام
ایمیل
متن
ارسال
تازه ها
پربازدید
مقالات مربرط
تطورّات مرجعیت در سده اخیر
دربارۀ کتاب «شرح الرسالة» از سید مرتضی| رضا مختاری
تکملۀ مأخذشناسى آيت الله‏ ميرزا جواد آقا تهرانى | هادی ربانی
آيت الله روحاني، نياز امروز و فرداي حوزه هـا | رضا مختاري
پژوهش های در دست انجام
نابغه ای در علوم عقلیه و نقلیه
گُلِ بى خار
علامه سید ناصر حسین هندی
گزیدۀ مهمترین مقالات دربارۀ شیخ بهایی
کتابخانه آیه الله چهارسوقی
گزارشی از کتاب گزیده دانشوران و رجال اصفهان
میرزا صادق مجتهد تبریزی از منظر تراجم نگاران
اعمال خالده و خدمات اجتماعى حضرت آیت الله چهارسوقی
ولايت فقهاى جامع الشرايط
مقدمۀ اصول دین
گزارش انتقادی از منابع شرح‌ حال شیخ بهایی
مجموعۀ جباعی
فوائدی پراکنده از شیخ بهایی در آثار سیدنعمةاللـه جزائری
شرح حال آیةاللـه آقاى حاج شيخ آقا بزرگ طهرانى| علامه روضاتی
روضاتی نامه| محمد حسین تسبیحی (رها)
مقدمه بحر المعارف
اتقان و پختگى در نگارش
اساسنامه موسسه کتابشناسی شیعه
کتابیات 1 | محسن صادقی
حدیث نصر
رضا مختاری
دسترسی به متن کتابهای نرم افزار مکتبه اهل بیت علیهم السلام
عبد الحسین طالعی
جرعه ای از دریا جلد اول| مقالات آیت الله شبیری زنجانی
قربان مخدومی
ترجمه های صحیفۀ سجادیه به زبانهای غیر فارسی / سید امیر حسین اصغری
اجازه سید حسین موسوی خوانساری به میرزای قمی و تذکر یک اشتباه | محسن صادقی
همایش بزرگداشت علامه سید هبة الدین شهرستانی در دانشگاه کوفه + تکمیلی
علی اکبر زمانی نژاد
نامۀ آية‏اللّه‏ العظمى مرعشى نجفى به استاد سعيد نفيسى / عبد الحسین طالعی
یادداشتی به قلم آیت الله خویی درباره تشرف شیخ محمد شوشتری کوفی
آیت الله سید محمد نبوی عالم سرشناس دزفول دعوت حق را لبیک گفت
اسرار الصلاة شهيد ثانى رحمه‏الله | علی اکبر زمانی نژاد
فهرست نسخه های خطی کتابخانه مجلس شورای اسلامی 31 / از ابوالفضل حافظیان بابلی
احسان الله شكراللهی طالقانی
ابوالفضل حافظیان
بازدید مقام معظم رهبری از غرفه موسسه کتاب شناسی شیعه در نمایشگاه مشکات
مشروع ‏الموسوعة الكبيرة حول‏ التراث المكتوب للشيعة أوالوسيلة إلى تصانيف الشيعة
نامه هایی از و به مرحوم دکتر سید جعفر شهیدی / به مناسب سالروز درگذشت دکتر شهیدی
سندی منتشر نشده از آیت الله خویی در دفاع ازانقلاب اسلامی مربوط به 48 سال پیش
گزارشی از عملکرد 6 ماهه موسسه کتاب شناسی شیعه
تحقیق و انتشار نهج‌البلاغه از روی کُهَن‌ترین نسخه‌های موجود
به مناسبت در گذشت دکتر محمود فاضل
سندی نو یافته به خط مبارک شهید ثانی (ره) درباره خاندان شهید اول و علمای جبل عامل
بزرگترین کتاب‌شناس قرن اخیر +تصاویر
نمایش فایل های ویدئویی
ابتدای سایت | Back to top